جی کریشنا

                                                                                  (1912-1999) Jai Krishna 

      

دکتر جی کریشنا، استاد برجسته و متخصص در مهندسی عمران و زلزله در 27 ژانویه سال 1912 در اوتار پرادش هند دیده به جهان گشود. او مدرک کارشناسی خود را از کالج آگرا دریافت کرد و سپس مدرک مهندسی عمران را از کالج مهندسی عمران توماسون و مدرک دکترای خود را از دانشگاه لندن اخذ کرد. دکتر کریشنا سال‌های عمرش را به پژوهش و تحقیق در زمینه مهندسی زلزله پرداخت در 27 آگوست سال 1999 بدرود حیات گفت.

 شهرت دکتر کریشنا به دلیل خدمات ارزنده ای ایشان در دانشگاه رورکی در بین سال‌های 1939 تا 1971 می‌باشد. شایان ذکر است که وی از سال 1971 تا 1977 معاونت دانشگاه رورکی را به عهده داشت. دکتر کریشنا در سال 1956 طی سفری که به ایالات متحده آمریکا داشت، با پروفسور هوسنر و پروفسور هادسون در مؤسسه فناوری کالیفرنیا ملاقات کرد. این دیدار، زمینه ارتباط نزدیک تحقیقاتی دکتر کریشنا را با پروفسور هادسون و هوسنر شکل داد و این ارتباط شروع یک برنامه آموزشی-پژوهشی در شاخه مهندسی زلزله را بنا نهاد؛ به گونه ای که دکتر کریشنا پیشگام مطالعه و استفاده از دینامیک سازه در دانشگاه رورکی و مؤسس آموزشکده پژوهشی مهندسی زلزله-که بعدها دانشکده مهندسی زلزله نامیده شد- در این دانشگاه شد. او در سال 1948 برای اولین بار، تدریس دروس مکانیک خاک و دینامیک سازه را در دانشگاه‌ها و مؤسسات هند مرسوم کرد. همچنین او محرک اصلی دسته بندی استانداردهای سازه ای برای طراحی ایمن لرزه ای ساختمان‌ها توسط مؤسسه استاندارد هند بود که این استانداردها همچنان به طور گسترده توسط مهندسین و محققین استفاده می‌شود. دکتر کریشنا علاوه بر کارهای پژوهشی، مشاور طراحی تعداد زیادی از پروژه‌های بزرگ مقاوم سازی در برابر زلزله در سراسر هند بود. در این راستا، او طراحی مقاوم لرزه ای را توسعه داد و کار تحقیقاتی بر روی طراحی، ساخت، نصب و راه اندازی دستگاه‌های ثبت پاسخ سازه‌ها و شتاب نگاشت‌ها را به منظور جمع آوری داده‌های لرزه ای، آغاز نمود.

 به پاس خدمات علمی ارزنده ای که دکتر کریشنا در زمینه مهندسی عمران و زلزله انجام داد، جوایز متعددی را دریافت کرد که از آن جمله آنها می‌توان به دریافت: جایزه بین المللی پیشگیری از بلایای طبیعی ژاپن در سال 1988، جایزه ملی طراحی مؤسسه مهندسان هند در سال 1956 و پادما بوشان در سال 1956 اشاره نمود.