ناتان مورتیمر نیومارک

(1910-1981) Nathan Mortimore Newmark    

     

 

نیومارک  در 22 سپتامبر 1910 در شهر نیوجرسی آمریکا چشم به جهان گشود و بعد از 70 سال زندگی که 50 سال آن در راه خدمت به جامعه علمی جهان و ارائه خدمات بسیار ارزنده سپری شد، در 25 ژانویه سال 1981 چشم از جهان فرو بست. در ادامه شرح مختصری از زندگی و سوابق پژوهشی این دانشمند گرانقدر ارائه می‌شود.

  تحصیلات اولیه خود را در کارولینای شمالی و نیوجرسی گذراند و سپس وارد دانشگاه راتگرز شد و در سال 1930 در رشته مهندسی عمران از این دانشگاه فارغ التحصیل شد و این در حالی بود که او به عنوان  یک نخبه، افتخارات علمی و جوایز زیادی را دریافت کرد. سپس او در دانشگاه ایلینوی در مقطع کارشناسی ارشد ثبت نام کرد و زیرنظر پروفسور هاردی کراس، هارولد وسترگارد و فرانک ریچارد تحصیلات تکمیلی خود را به ترتیب در مقطع کارشناسی ارشد در سال 1932 و دکتری در سال 1934 به اتمام رسانید. از سال 1956 تا 1973 او رئیس دانشکده عمران دانشگاه ایلینوی شامپاین بود.

   در اوایل کارش، خود را به‌عنوان یک پدیده در زمینه محاسبات مواد و آنالیز ساختاری به جهان معرفی کرد و همین امر باعث شهرت او در عرصه جهانی شد. مطالعات و نتایج بسیار مهم نیومارک در زمینه‌هایی همچون در نظر گرفتن اثر ضربه، عمل موج، باد، انفجار و زلزله‌ها جهان را تحت تاثیر قرار داد به گونه ای که نگاهی جدید در این حوزه‌ها شکل گرفت و مطالعات نیومارک مبنای بسیاری از تحقیقات صورت گرفته در این زمینه‌ها تا به امروز بوده است. در طول جنگ جهانی دوم، دکتر نیومارک هم در کمیته ملی تحقیقات دفاعی و هم در دفتر تحقیقات علمی در مقام مشاور فعالیت داشت. او در اواخر سال 1940 و اوایل 1950 مشاور پروژه چهل و سه طبقه برج آمریکای لاتین در مکزیکوسیتی در بحث زلزله و عملکرد لرزه ای بود. همچنین مسئول توسعه و بازنگری معیار طراحی لرزه ای حدود 70 نیروگاه هسته ای و تجهیزات انتقال گاز مایع در سواحل غربی بوده است . 

   دکتر نیومارک در سال 1959 روشی جهت انتگرال گیری عددی پیشنهاد نمود که برای حل معادلات دیفرانسیل بسیار کارآمد و مفید واقع شد. این روش انتگرال گیری عددی به نام روش "نیومارک بتا" مشهور است که هنوز هم به طور گسترده  در مهندسی عمران و در ارزیابی عددی پاسخ دینامیکی سازه‌ها همچون تحلیل اجزا محدود مورد استفاده قرار می‌گیرد. روش نیومارک بتا، روشی ساده و در عین حال قدرتمند و کارامد در تجزیه و تحلیل اجزای سازه ای پیچیده و تحت انواع شرایط بارگذاری و برای محاسبه تنش و تغییرشکل خاک زیر شالوده‌ها و پی‌ها می‌باشد. نیومارک همچنین نقش مهمی را در مهندسی ژئوتکنیک ایفا کرد. او روش جدیدی به نام روش "بلوک لغزش نیومارک" را برای محاسبه تغییرمکان های سدها، شیب‌ها و سازه‌های خاکی تحت اثر زلزله مطرح کرد که تا کنون نیز یکی از روش‌ها کاربردی در این زمینه می‌باشد.

   دکتر نیومارک در اواخر عمرش مشاور لرزه ای خط لوله گاز آلاسکا- کانادا بود. حاصل مطالعات و تحقیقات پروفسور نیومارک چاپ بیش از 200 عنوان مقاله و کتاب در زمینه‌های ژئوتکنیک و زلزله است. علاوه بر تالیفاتی که شخص پروفسور نیومارک انجام داده است، در تالیفاتی نیز با سایر محققین مشارکت داشته که از جمله آنها می‌توان به طراحی ساختمان‌های بتنی تقویت شده چند طبقه برای حرکت زلزله ( جان بلوم و لئوکورنینگ، 1961) و اصول مهندسی زلزله (امیلو روسنبلوز، 1971) اشاره کرد. پروفسور نیومارک در طول حیات ارزنده خود افتخارات و جوایز زیادی را کسب کرده است که از جمله آن‌ها دریافت مدال علوم از رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا لیندون بی جانسون در سال 1968 و کسب جایزه مشترک انجمن مهندسین سازه آمریکا در سال 1969 می‌باشد.